تابستان

.

مرداب به رود گفت : چه کردی که زلالی ؟؟؟

جواب داد : گذشتم



قفسق قافیه .

.

.

خردادی من ، پیک ِِ  نیاز ِ غزلم باش

پیغام بری  ،  شکوهً  ساز غزلم باش

شیدا شدم از شوق ، غزلدخت زمانه

 پیغام ِ خوش ِ  بنده نواز غزلم باش

در پرده زدم حرف ِدل و باورم این بود

صندوقچهً بستهً راز ِ غزلم باش

چون قصهً ناگفته و شعر ِ نسروده

دیوان دل و دفتر ِ باز ِ غزلم باش

با من  بنشین تا نسرایم غم ِ ایام

تنها شده ام شام ِ دراز  ِ غزلم باش

مرغ قفس قافیه ام  ،  با پر ِ پرواز

بشکن  قفس ِ قافیه ، باز ِ غزلم باش

عمری به تکاپوی تو پیمودم و آنک

هنگام فرود است فراز ِ غزلم باش

ای عهد ِ ازل بسته و ای عشق خوش آغاز

نک آبله پا ، عزم ِ حجاز ِ غزلم باش

گرامی با هیجدهم خرداد شصت و دو

آسمان ِ   آبی ِ  شعر