سه‌شنبه، اسفند ۱۶، ۱۳۸۴



حرف ِباران
حرف ِ باران شعر ِ خاك

دفتر ِ سبز ِ زمين تن شُسته پاك

زير و بم ِ طبل ِ طوفان رقص برگ

بارش ِ تند ِ تگرگ

****

رشته هاي ِ آتشين بر شاخ ِ كوه

رعد هاي ِ با شكوه

شيشهً عمر زمستان دست ِ سنگ

دشت ها رنگين كمان ِ هفت رنگ

****

اي دريغ از من اگر تاكي نرويانم زشعر

اي دريغ از تو اگر بزمي نيارائي به دشت

اي دريغ از ما اگر باغي نسازيم از بهار

****

گرنباشي چون بهاران لاله مست

در زمستان حاليت خواهي شكست

ماهتابت كي تراود تابناك

بادهً تلخي همي نوشي زتاك

كوچه ات با ياد ياران سينه چاك

نهران – لواسان 83