حرف ِباران
حرف ِ باران شعر ِ خاك
دفتر ِ سبز ِ زمين تن شُسته پاك
زير و بم ِ طبل ِ طوفان رقص برگ
بارش ِ تند ِ تگرگ
****
رشته هاي ِ آتشين بر شاخ ِ كوه
رعد هاي ِ با شكوه
شيشهً عمر زمستان دست ِ سنگ
دشت ها رنگين كمان ِ هفت رنگ
****
اي دريغ از من اگر تاكي نرويانم زشعر
اي دريغ از تو اگر بزمي نيارائي به دشت
اي دريغ از ما اگر باغي نسازيم از بهار
****
گرنباشي چون بهاران لاله مست
در زمستان حاليت خواهي شكست
ماهتابت كي تراود تابناك
بادهً تلخي همي نوشي زتاك
كوچه ات با ياد ياران سينه چاك
نهران – لواسان 83

