« بحر ِ عشق »

غرقه ام كردي تو در بحر ِ سه حرف

اي عميق اي آبي اي احساس ِ ژرف

اي ترنم هاي نابم از تو مست

خشك حالي هاي من با تو شكست

بي تو آن نيزار ِ خشك ِ بي سرم

كزعطش سيراب بند ِ باورم

شهد ِ ني با شعله توآب شد

بند بندم از طرب سيراب شد

جسم ِ خاكي باختم در نرد ِ دل

جان ِ جانانم علاج ِ درد ِ دل

در مقام عشق تا والا شدم

لايق ِ الهامي از بالا شدم

عشق از پروانه ها آموختم

گرد ِ شمع ِ عاشقي ها سوختم

بادهً وصلي كه مارا داده اند

مستي ِ صهبا در آن بنهاده اند

هركه نوشد خون ِ رز از دُخت ِ تاك

در وصال ِ باده مي گردد هلاك

جرعه اي نوشيدم از جام ِ بقا

از ازل عاشق شدم تا انتها

خواندم از آبي ِ بحر ِ ژرف ِِ تو

ع و ش و ق را در حرف ِ تو

تهران لواسان